Już słońce padło, już horyzont ciemny,

Już płucze Feba ocean podziemny,

Już ptak spoczywa, szum ustał i głuchem

Las się dębowy odzywa posłuchem,

Już wszytkich skrzydły okrył sen słodkiemi

I cichy pokój rozciągnął po ziemi,

Już i promienie zgasły kanikuły,

Ja tylko nie śpię. jam tylko sam czuły.

Wszytkie te gwiazdy widzą me niewczasy,

Kiedy wieńcami zdobię twe zawiasy

Albo-ć sen słodzę śpiewaczymi głosy,

Albo skrzypkami, choć się boją rosy.

Otwórzże okno, uchyl okiennice,

Rozśmieje się noc, jako gdy z. łożnice

Rumiana Zorza od Tytona wstaje

I świetną barwę brudnym cieniom daje;

W dzień się opalisz, ale nocy chłodnej

Nie kryj mi. Jago, twarzy grzechu godnej.


Cnota cię rządzi nie pragniesz pieniędzy;

Złota dosyć masz nie boisz się nędzy;

Czystości służysz nie swojej chciwości;

W skrytości mieszkasz nie przywabiasz gości;

Szyciem zarabiasz nie wygrawasz w karty;

Piciem się brzydzisz nie bawisz się żarty;

Matki się boisz, nie chybiasz kościoła;

Gładki to anioł nie zła dziewka zgoła;

Szumnie ważysz mnie nie srebro w kieszeni;

U mnie wprzód rozum niż miłość się zmieni.