Cnota cię rządzi nie pragniesz pieniędzy;

Złota dosyć masz nie boisz się nędzy;

Czystości służysz nie swojej chciwości;

W skrytości mieszkasz nie przywabiasz gości;

Szyciem zarabiasz nie wygrawasz w karty;

Piciem się brzydzisz nie bawisz się żarty;

Matki się boisz, nie chybiasz kościoła;

Gładki to anioł nie zła dziewka zgoła;

Szumnie ważysz mnie nie srebro w kieszeni;

U mnie wprzód rozum niż miłość się zmieni.


Nie tyle Puszcza Niepołomska zwierza,

Nie tyle ordy janczarskie żołnierza,

Nie tyle pszczółek ukraińskie ule,

Nie tyle włoskich kortegian gondule,

Nie tyle babskich strzał krymskie sajdaki,

Nie tyle gwoździ indyjskie karaki,

Nie tyle wrzecion brabanckie kądziele,

Nie tyle kółek młyn, co jedwab miele,

Nie tyle śledzi od północy morze,

Nie tyle różnych barw tęcza i zorze,

Nie tyle Loret toczony pacierzy,

Nie tyle Wiedeń sieci i obierzy,

Nie tyle gdański port łasztów tatarski,

Nie tyle książek frankfortskie jarmarki,

Nie tyle wiosna kwiatków, lato kłosów,

Jesień owoców i organy głosów,

Gwiazd jasne niebo, piasku morskie brzegi,

Kropel spory deszcz, spłachcia gęste śniegi.

Nie tyle mają i jeziora trzciny,

Jak ja mam bólów dla mej Katarzyny.