Cnota cię rządzi nie pragniesz pieniędzy;

Złota dosyć masz nie boisz się nędzy;

Czystości służysz nie swojej chciwości;

W skrytości mieszkasz nie przywabiasz gości;

Szyciem zarabiasz nie wygrawasz w karty;

Piciem się brzydzisz nie bawisz się żarty;

Matki się boisz, nie chybiasz kościoła;

Gładki to anioł nie zła dziewka zgoła;

Szumnie ważysz mnie nie srebro w kieszeni;

U mnie wprzód rozum niż miłość się zmieni.


Drażnięta, których strzeże płócienna obrona

I słaba oczom naszym zazdrości zasłona,

Któreście w ręku cudzych nigdy nie postały,

Których i własne ręce rzadko piastowały,

Trudno zgadnąć, jakoście stworzone, atoli

(Jeśli się pani wasza domyślać pozwoli)

Widząc, że sama biała jak śnieg niedeptany,

Że twarda, ni jej wzrusza stan mój opłakany,

Mniemam, że kto się odkryć was odważy, snadnie

Na twarde jabłka i na białą płeć napadnie.

Strzeżcież się kanikuły i słońca, można-li,

Bo i jabłka dojrzeją, i płeć się przypali.