Lutniąś wziął w rękę, która-ć w różne tony

Zagra, jako jej każą różne strony.

Najdziesz tu chorał zwyczajny i czasem

Niżej od inszych odezwie-ć się basem.

I ekstrawagant wmiesza się, więc i to

Będzie, zerwie się bydlęce jelito:

Ale też podczas tonem niemierzianem

Ozwie się kwintą i krzyknie sopranem.

A że choć struny różne głosy mają,

Na jednej lutni wszytkie pieśni grają.

Obierz-że sobie to, co ku twej myśli,

A co-ć się nie zda, miń albo przekr?śli!


Noc, człowiekowi na pokój stworzona,

Już swoje wronę pędzi na świat klacze,

Ale to pomoc darmo pożyczona,

Gdzie umysł smętny i serce żebracze.





Mnie dzień, mnie i noc trapi ubrudzona;

Tak mnie jej cienie toczą żywe płacze,

Jako twarz Zorze ślicznie zarudzona,

Choć ta wraz ze mną rosą swoją płacze:



 

Pomni snadź, co dla Cefala cierpiała,

Świadoma dobrze troskliwej miłości,

Stąd i na mój ból patrzy miłosiernie.



 

Zorzo, chcesz-li mi pomóc żalu wiernie,

Zbądź tej różanej swojej rumianości,

A oblecz bladą farbę mego ciała.